Vulnerability is the universal but also sensitive theme of my work.

During my training in the performing arts my fascination for open, real contact came into being. Moreover, an important condition is to be able to be vulnerable and small. A colour that should be seen on our palette, especially for men. The desire for that, my quest, has become the theme of my work. I portray human beings and create sculptural studies according to attitude. For a longer period I work quite intensively with a number of people. (Mutual) confidence is the result of entering into such a relationship, which enables me to come closer and to apply various ways in which to work. An often occurring way to work is to enact an action such as falling or turning. In this way the outlines of their consciousness will fade and they will exhibit themselves to me in a way that images are originating.

Het werk van Milan Gies bestaat grotendeels uit portretstudies en sculpturale studies naar het lichaam en de houding van de mens. Voordat hij naar de fotoacademie in Amsterdam ging studeerde Milan Gies aan de theaterschool. Daar ontdekte hij zijn fascinatie voor het menselijk lichaam en de wijze waarop het het wezen van de mens onthult. De ‘lichaamstaal’ ziet hij als belangrijkste manier om met de ander in contact te komen. “Niet zozeer het oog als wel de lichaamshouding onthult wie we werkelijk zijn”, aldus Milan.

Milan Gies: “Kwetsbaarheid is het universele maar gevoelige thema van mijn werk. Ik portretteer de mens en maak sculpturale studies naar houding. Gedurende een langere periode werk ik intensief met een aantal mensen. Door zo een relatie aan te gaan ontstaat er vertrouwen. Dat maakt het voor mij mogelijk dichterbij te komen en verschillende werkwijzen te hanteren. Een veel voorkomende werkwijze is een handeling te ensceneren, zoals vallen en draaien. Zo verdwijnen de contouren van hun bewustzijn, laten ze zich aan mij zien en kunnen de beelden ontstaan.”

 Gratia

Ecce homo – zie hier de mens. Zelfredzaamheid, onafhankelijkheid, in zekere zin ‘onkwetsbaarheid’, zijn belangrijke normen in onze maatschappij en dat zien we terug in hoe we het lichaam waarderen: het moet gezond zijn, jong, fit en sterk. Althans, de beelden waar we mee geconfronteerd worden suggereren dat. Maar wat doen we met mensen die niet meekomen, bijvoorbeeld omdat ze zijn getroffen door affectieve verwaarlozing, armoede of een verslaving? Kwetsbaarheid is een haast onverdraaglijk verschijnsel geworden, de achilleshiel van de prestatiemaatschappij. Dat deed bij mij de vraag rijzen: Wat is in onze maatschappij de waarde van kwetsbaarheid? Betekent kwetsbaarheid zwakte of vinden we hierin juist onze gedeelde menselijkheid? Verschillen wij werkelijk van hen die we als ‘outcast’ of slachtoffers definiëren? Kunnen de ‘verliezers’ op medeleven en acceptatie rekenen, of laten we hen over aan hun lot? Daarmee kom ik weer op de vraag naar de noodzakelijke voorwaarden voor een zinvol, betekenisvol leven. In mijn foto’s probeer ik daar een antwoord op te vinden door de barrières tussen mij – de fotograaf – en het subject – de mens – weg te nemen. Ik probeer door te dringen tot hun ziel en hen – in al hun kwetsbaarheid – een gevoel van eigenwaarde te geven. Met andere woorden, mijn foto’s ontlenen hun betekenis aan de zin die ik geef aan het bestaan van de mensen die ik fotografeer. Want het bestaan van ieder mens, sterk of ‘zwak’, heeft betekenis. Dat wil ik tot uitdrukking laten komen in mijn werk.

 Without Context 

Because of my part-time work as taxi driver I meet with people from all walks of life. I often witness how Dutch-Moroccan and Dutch-Turkish citizens are treated as troublesome youth. I felt compassion and was intrigued by their role in society. I tried to create a series that shows how these guys are free, if only they aren’t forced into a certain context. No context, no judgement.

 Bedburg-Hau 

The ideal man, who is he? What is our current image of him? What do men themselves want to be? Will traditional relationships ever change? Are we going to interact differently? Is there a new man coming? The ideal man project started as Anja Sijben’s personal search, a quest. In January 2011, the project expanded in a collaboration between international artist and scientists. Three weeks of work, discussions and exchange in a laboratory situation in ArToll, Bedburg-Hau, culminating in a two-day exhibition. In this project I continue my search for vulnerability. Though I think there is no such thing as the ‘ideal’ man, one needs ideals. But those ideals should always be reflected and placed in one’s own context. Otherwise we start creating super ideals, which make the world hard and unreal. The ideal can only exist if its opposite also exists. There is perfection through the existence of imperfection.

  

 Milan Gies (08-04-1977)                                                                                                                       

Education:
Theatre School De Trap Amsterdam (2001-2005)
Photo Academy Amsterdam (2005-2009)
 
Expositions/Publications:
Amsterdam, Fotoacademie, solo okt/ nov 2017
Amsterdam, RefreshementRoom, Face Value sept 2017
Photo festival Naarden, series Gratia  2017
Eindhoven, The apartment – solo Gratia  april/ may 2017
VICE, online publication / 10-10-2015 dog studies
VICE Magazine, Festival guide / Publication 2012 “TATTOO”
BLEND, International lifestyle magazine / Publication 07-08- 2011 “NO CONTEXT”
Photo festival Naarden, FAce Forward, Naarden may/ june 2011
Artoll, Bedburg-Hau (Germany, january/ 2011)
group exposition: The Ideal Man
NRC NEXT, The Netherlands No. 1 Daily newspaper  / Publication 19-07-2010 “ARMY OF HOPE”
DIGIFOTO pro No.2, Photography magazine / Interview & publication 2010
Fotogalerie FOTO 21, Bredevoort ( march / 24 may 2010 ) group exhibition
Panama, Amsterdam ( march / april 2010 ) solo
Test-Portal Gallery ( feb / march 2010 ) group exhibition
Frizz Conceptstore in Roosendaal ( feb / may 2010 ) solo
Galerie Sand, Groningen ( october 2009 ) group exhibition
Test-Portal Gallery ( sept /oct 2009 ) solo
 
 Artist in residence:  
The Ideal Man project
Artoll, Bedburg-Hau, Germany  / in 2011